 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Monument voor de verdronken dorpen van Zeeland
|
| 13 oktober 2009 Officiële onthulling locatie Colijnsplaat, Noord Beveland meer info: www.scez.nl |
| Op een kleine ‘vliedberg’ van circa 2.40 meter hoog, net achter de Oosterscheldedijk, op de grens van land en water, verrijst een toren. Deze verwijst naar de kerktorens van de verdronken dorpen. Kerktorens waren vaak nog zichtbaar, lang nadat de dorpen zelf al waren weggevaagd door het water. De toren is te bereiken via drie betonnen trappen aan de landzijde. Tijdens het omhoogklimmen ziet de bezoeker de namen van de 117 verdronken dorpen in Zeeland, die zijn gezandstraald in de (in totaal 60) treden en daarna afgevuld met gekleurde epoxylijm. De toren zelf bestaat uit een stalen constructie van 7.40 meter hoog, met aan de buitenzijde gebogen platen transparant acrylaat. Aan de binnenzijde hiervan zijn grote gezeefdrukte foto’s aangebracht, met golven van water en vaag daarachter schimmen van mensen. In de schemertijd worden de foto’s gedurende maximaal twee uur van binnenuit aangelicht. Daarna wordt het monument opgenomen in de duisternis. Aan de toren hangen zeven stalen trechters. In vier daarvan zijn speakers aangebracht, waaruit drie maal per dag een geluidscompositie klinkt. Bezoekers aan het monument horen het geluid van opkomende storm, waardoorheen kerkklokken luiden. Na enkele minuten sterft het geluid weg en is er de stilte om over de verdronken dorpen na te denken. De tijdstippen waarop de geluidscompositie klinkt verwijzen naar jaren waarin zich enkele van de vele fatale stormvloeden voordeden, welke het Deltalandschap voorgoed veranderden en dorpen deden verdwijnen. Gedacht wordt aan 11.34 uur (na de vloed uit 1134 startten de bedijkingsactiviteiten), 14.04 uur (Sint-Elisabethsvloed uit 1404) en 15.30 uur (Sint-Felixvloed uit 1530). De energievoorziening van het Monument voor de Verdronken Dorpen geschiedt door een zonnepaneel, een unieke situatie voor een kunstwerk in Nederland. << |
 |
|